Kazakların tanımlanması aslında çok basittir. Sıradan bir tüketici olarak, kaşmir kazakların orijinalliğini şu altı yönteme göre belirleyebiliriz: dokunma, kavrama, koyma, fotoğraflama, sıkma ve yakma.
Dokunma: Kaşmir kazağın yüzeyi 60-70 mm'dir ve yün, ortalama 14-16um inceliğinde olan sıradan yünden daha incedir, bu nedenle ipeksi ve dokunuşa rahat gelir. Ancak alışveriş merkezlerinde dokunuşa çok kaygan olan bazı kaşmir kazaklar vardır. Parmakları ovuşturduktan sonra bile kaygan hissettirirler. Bunun nedeni, giysilere talk pudrası serpilmiş olmasıdır.
Tut: Yün medullaya sahiptir ve katıdır, kaşmir kazaklar ise medullaya sahip değildir ve içi boştur, bu yüzden oldukça elastiktir. Elinizle tutun, elastik yapışkan pirinç hissi verir.
Koyma: Elinize bir avuç kaşmir alın ve bırakın. Kaşmir hayvansal protein olduğu için hemen pürüzsüz ve kırışması zor bir hale gelecektir.
Fotoğraf: Kaşmir kazağı alın, bu parlak noktanın fotoğrafını çekin ve kaşmir kazağın yoğunluğunu kontrol edin. Çizgiler net ve düzenlidir ve ışığı göstermesi kolay değildir. Yoğunluk gevşekse, düzenlemeler düzensizdir ve ışığın iletilmesi kolaydır. İyi bir kaşmir kazak sadece iyi kaşmir saflığı gerektirmez, aynı zamanda belirli bir miktar gerektirir. Bu, kaşmir kazakları yargılamanın önemli bir işaretidir.
Tartın: Kaşmir kazağın ağırlığını tartın. Çok hafif bir miktar tehlikeye girebilir ve üretim yoğunluğu yeterli olmayabilir. Çok ağırsa yünle karıştırılabilir.
Yanma: Kaşmir kazak yandığında, sadece protein ve çakmaktaşının kavrulmuş kokusunu yaymakla kalmaz, aynı zamanda yavaşça yanar. Yanmış kül toz gibi görünür ve dokunulduğunda kırılır. Yün yandığında, protein ve çakmaktaşının kokusu da olur, ancak lif külü, bükülmesi ve kırılması kolay olan Çin lifinin yanması nedeniyle hızla bir topa dönüşür.