सांकुहार डिझाइन जतन करण्यासाठी निटर हातमोजे नमुने रेकॉर्ड करतो

सांकुहार येथील मे मॅककॉर्मिक, सांकुहार ग्लोव्ह डिझाइनचे पूर्ण ज्ञान असलेल्या शेवटच्या विणकाम करणाऱ्यांपैकी एक आहे.

या अद्वितीय वस्तू ऐतिहासिकदृष्ट्या गावाशी जोडल्या गेल्या आहेत आणि त्यांची निर्मिती आता एक मंदावणारी कलाकृती बनली आहे.

त्यांच्या मोनोक्रोम डिझाइन १८ व्या शतकातील आहेत आणि मे ही परंपरा चालू ठेवण्याचा दृढनिश्चय करतात.

तिने बीबीसी स्कॉटलंड न्यूजला सांगितले की, कुटीर उद्योगाचे भावी पिढीसाठी जतन करणे "महत्वाचे" आहे.

१८ व्या आणि १९ व्या शतकात, सांकुहार हातमोजे पारंपारिकपणे एका गुंतागुंतीच्या, काळ्या आणि पांढऱ्या नमुन्यात विणले जात असत आणि गावकरी त्यांच्या उत्पन्नाला अनुदान देण्यासाठी ते विकत असत.

मे म्हणाले की बहुतेक डिझाईन्स कधीच लिहून ठेवल्या गेल्या नव्हत्या.

१६ हेरिटेज ग्लोव्ह पॅटर्न आहेत आणि तिने त्यापैकी ११ पॅटर्न आधीच कागदावर उतरवले आहेत.

"या गोष्टी रेकॉर्ड केल्या नाहीत तर त्या हरवतात आणि तुम्हाला परंपरेत ते नको आहे," ती म्हणाली.

"संकुहार विणकामाच्या इतिहासात बरीच पोकळी आहे. आम्हाला माहित नाही की ते कुठून आले, आम्हाला माहित आहे की ते एक कुटीर उद्योग होते पण आम्हाला माहित नाही की ते कुठून आले किंवा ते कधी सुरू झाले."

मे सांकुहार येथील ए' द एअरट्स कम्युनिटी सेंटरमध्ये प्रात्यक्षिके आणि टूरद्वारे तिचे ज्ञान सामायिक करते.

डम्फ्रीज आणि गॅलोवे संग्रहालये (पूर्व) च्या क्युरेटर ज्युडिथ हेविट म्हणाल्या: "१७७० च्या दशकापर्यंत, सांकुहार निटवेअरमध्ये गुंतलेले होते आणि शहरातील बरेच लोक निटवेअर उद्योगात गुंतलेले होते हे उल्लेखनीय मानले जात असे.

"असे असू शकते की सांकुहार डमफ्रीज आणि ग्लासगो दरम्यानच्या मुख्य मार्गावर होता म्हणून त्याच्याकडे व्यापार करण्यासाठी आणि विक्री करण्यासाठी दोन क्षेत्रे होती."

सांकुहार हे कार्पेट बनवण्यासाठी देखील प्रसिद्ध होते आणि एक सिद्धांत असा आहे की मूळतः हातमोज्यांमध्ये कार्पेट विणकाम होते, ज्यामुळे ते अधिक मजबूत आणि टिकाऊ बनले.

या डिझाईन्सना कॉर्नेट अँड ड्रम, फ्लेअर डी लायस, प्रिन्स ऑफ वेल्स, फिजंट्स आय आणि शेफर्ड्स प्लेड अशी नावे देण्यात आली.

सर्वात प्रसिद्ध नमुना, क्वीन्सबेरीच्या ड्यूक्स आणि नंतर बक्ल्यूच यांच्या नावावरून ठेवलेला खानदानी "ड्यूक" डिझाइन, यामुळे देखील निटवेअरची प्रतिष्ठा वाढली असेल.

इतर नमुन्यांमध्ये "मिज अँड फ्ली" डिझाइन आणि "रोझ" पॅटर्नचा समावेश आहे, ज्याला १९३० मध्ये राजकुमारी मार्गारेट रोझच्या जन्मानंतर हे नाव देण्यात आले.

मे ने ही कला तिच्या आईकडून शिकली, जिला सांखुअर येथील स्कॉटिश महिला संस्थेत (SWI) शिकवले गेले होते.

इतर अनेकांप्रमाणे, तिने शिकलेली पहिली रचना म्हणजे ड्यूकचा नमुना.

मे म्हणाली: "जेव्हा मी लग्न केले आणि सांकुहारला आलो, तेव्हा मला त्यावरील एका महिलेने इतर सर्व वेगवेगळ्या नमुन्यांशी ओळख करून दिली जी त्यावरील अधिकार होती.

"जेव्हा तिने ठरवले की ती आता हातमोजे विणणार नाही, तेव्हा तिच्याकडे प्रत्येक नमुन्याचे हातमोजे होते आणि तिने मला विचारले की मला तिचे हातमोजे हवे आहेत का आणि नसल्यास ते संग्रहालयात जातील."

मे ला वाटले की हातमोजे संग्रहालयात जावेत पण तिने त्या महिलेला - जेन फोर्सिथला - विचारले की ती जाण्यापूर्वी त्याच्या प्रतिकृती बनवू शकते का?

गेल्या काही वर्षांपासून, मे डिझाइन्स रेकॉर्ड करत आहेत.

ती म्हणाली: "१० प्रकाशित झाले आहेत, अकरावे लवकरच येणार आहे, म्हणून मी सध्या अशाच प्रकारे त्यांच्यातून मार्ग काढत आहे."

"मी ते विणताना लिहून ठेवतो, मी ते अशाच प्रकारे केले आहे."

१६ सांखुअर ग्लोव्हज पॅटर्नमध्ये, नऊमध्ये चौरस डिझाइन आहे, जे मे ला तोंडपाठ आहे.

पण तिने इतर सात नमुने लिहिण्यासाठी तिच्या प्रतिकृती हातमोजे वापरले आहेत.

ती पुढे म्हणाली: "चौकोनी नमुने अगदी सोपे होते कारण सर्वांसाठी आकार सारखेच आहेत, तुम्ही चौकोनात जे ठेवले आहे तेच ते वेगळे बनवते."

हातमोजे गोल आकारात चार अतिशय लहान सुयांवर विणलेले आहेत त्यामुळे शिवण नाही.

हातमोजे वैयक्तिकृत करण्यासाठी, मालकाचे आद्याक्षरे कफमध्ये विणणे ही परंपरेचा एक भाग आहे.

मे म्हणाली: "तुम्ही वापरत असलेल्या टाक्यांची संख्या, वाढ, कमी, सर्व काही सारखेच आहे पण सुईचा आकार आणि लोकरीची जाडी फरक करते."

ती लोकांना सांकुहार हातमोजे कसे बनवायचे आणि ही परंपरा जिवंत कशी ठेवायची हे शिकवण्यासाठी वर्ग चालवत आहे.

महामारीच्या काळात, ऑनलाइन झूम क्लासेस देखील होते, जे आता YouTube वर होस्ट केले जातात.

मे कधीकधी ए' द एअरट्स सेंटरमध्ये विणकामात मदत करते, परंतु बहुतेकदा ती तिच्या आईप्रमाणेच कमिशनवर हातमोजे विणते.

"हे खरोखर तोंडी बोलणे आहे. हे एका १५ वर्षांच्या मुलीला जाणार आहे," ती निळ्या आणि पांढऱ्या हातमोज्यांना दाखवत म्हणाली.

"मी नुकतेच मुलांचे हातमोजे बनवले आहेत आणि तो मुलगा २० वर्षांचा आहे. मला असे आढळून आले आहे की आता तरुणांना ते हवे आहेत."