1. Yün örgüsü, pamuk örgüsünden farklıdır. Düz örgü makinesinde doğrudan iplikle dokunur. Bizim kazak örmemiz gibi, bir yün ipliği baştan sona sürekli olarak dokunamaz. Bu nedenle, bu işlemde, işçiler her bir yün ipliğini düğümleyerek birbirine bağlar. Genel olarak konuşursak, bir kazakta düğüm olmaması imkansızdır, ancak kaliteli bir kazak için düğümü her zaman yan dikişler ve koltuk altları gibi görünmeyen yerlerde gizlidir.
2. Örgünün işçilik kalitesinin bir diğer yönü çiçek ayaklarında ortaya çıkar. Sırada, çoğunlukla yaka ve omuzda görünen parlak kapatma iğnesi (parlak kapatma çiçeği) denir. Genel olarak konuşursak, iğneyi veya manşeti kapatmak daha iyidir. Bir kazakta, manşetten her zaman daha değerlidir. Aslında, örme alanında örme yün kollarla kesinlikle aynı olan örme yün kol çizgileri olduğunu göremiyoruz. Daha da ileri gitmek gerekirse, dış ticaret ihracatında kollu kazakların ve manşetli kazakların fiyatı arasında önemli bir mesafe vardır.
3. Bir süveterin embriyonik kumaş yüzeyinden yola çıkarak, iğne yolu önemli bir noktadır. Gördüğümüz küçük örgülerdir. Bunlar tekdüze ve aynı boyutta olmalıdır. İğne yolunun kalınlığı eşit değilse, bu, örgü ekipmanının kelime kodunun tezgah işlemi sırasında iyi ayarlanmadığı veya iplikte kaba ve ince yün olduğu anlamına gelir.
4. Örgüler iki türe ayrılabilir: el kancası veya el dokuması ve dokuma. El kancasının desenleri esnek ve çeşitlidir, örgü makineleriyle değiştirilemez. Çıktı düşüktür, bu nedenle fiyatı pahalıdır. El kancası esas olarak Shantou'da dağıtılır Örgü makinelerinde yaygın olarak kullanılan iğne türleri şunlardır: 1,5, 3, 5, 7, 9, 12, 14, 16, 18, vb. (sözde iğne türleri esas olarak bir inçte düzenlenmiş iğne sayısıdır. İğne sayısı ne kadar fazlaysa, şerit o kadar ince, kullanılan iplik o kadar ince, fiyat o kadar yüksek, işlem gereksinimleri o kadar yüksek ve işleme maliyeti o kadar yüksek olur).