برای شناسایی ژاکت های پشمی می توان از چهار جنبه استفاده کرد.
اول، ظاهر: سطح ژاکت باید صاف و دارای حالت پشمی باشد، سوزن آن شفاف باشد، نخ ناهموار مشخصی نداشته باشد، ضخامت و نازک بودن نامتناسب نباشد، سوزن های نازک و متراکم در اینجا و آنجا وجود نداشته باشد، بدون چاپ الگو، لکه و نقص اتو نباشد. وگرنه بد
دوم، دنده: دنده کاف ساده، دنده پایین، کاف دنده مستقیم و یقه دنده، بدون شل، بدون چروک، پر از احساس با گرما، کشش خوب. وگرنه بد
سوم، رنگ و درخشندگی: رنگ روشن، چشم نواز (خوب)، موی پشمی خالص یا ژاکت ترکیبی پشمی با نگاههای ملایم، یک رنگ در همه قسمتها، بدون تفاوت سایه و لکه آشکار، برعکس، کیفیت بد.
دوخت چهارم: دوخت محکم، دوخت یکدست، دوخت مستقیم، بدون نشتی و ایرادات آشکار، یعنی بدون سوراخ جزئی، محصولات با کیفیتی هستند. برعکس کیفیت بد.